Latest Phileleftheros.com news: CULTURE http://www.phileleftheros.com/ el Phileleftheros.com, all rights reserved Fri, 04 Jul 2008 21:18:35 GMT http://backend.userland.com/rss RSS.NET: http://www.rssdotnet.com/ 20 Ένα ανάγλυφο του 15ου αιώνα, που αναπαριστά τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, λίγο έλειψε να συνθλιβεί στο πάτωμα του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης, αλλά όπως δήλωσαν οι υπεύθυνοι του μουσείου μπορεί να αποκατασταθεί. Η έντονη γαλάζια-άσπρη τερακότα του γλύπτη Αντρέα Ντελα Ρόμπια (1435-1525) «αποκολλήθηκε από τα μεταλλικά στηρίγματα» κι έπεσε στο πέτρινο πάτωμα νωρίς το πρωί της Τρίτης, τονίζει το Μουσείο στην ιστοσελίδα του. «Η προκαταρκτική εξέταση έδειξε πως το ανάγλυφο δεν υπέστη ανεπανόρθωτες ζημιές και μπορεί να επιδιορθωθεί και να παρουσιασθεί στο κοινό», προσθέτει το μουσείο, που τόνισε πως το γεγονός στάθηκε η αφορμή, «για να διαταχθεί επανέλεγχος» όλων των στηρίξεων των έργων. Το ανάγλυφο σε σχήμα μισοφέγγαρου, διαστάσεων 159Χ89 εκατοστών, βρισκόταν κρεμασμένο στη θέση του από το 1996, πάνω από το υπέρθυρο στην αίθουσα γλυπτικής και διακοσμητικών τεχνών. Αναπαριστά τον Αρχάγγελο Μιχαήλ φέροντα πανοπλία και κραδαίνοντα ρομφαία στο ένα χέρι και τη ζυγαριά της Δικαιοσύνης στο άλλο. Η κατασκευή του ήταν παραγγελία για την εκκλησία Σαν Μικέλε Αρκάντζελο στη Φαέντσα, μικρή πόλη ανάμεσα στη Μπολόνια και τη Ραβένα. Το ανάγλυφο αυτό αγοράσθηκε από συλλέκτες μετά την κατεδάφιση της εκκλησίας, το 1798, και στην κατοχή του Μετροπόλιταν περιήλθε στη διάρκεια της δεκαετίας του '60. *Στη φωτογραφία έργο του καλλιτέχνη που αναπαριστά την Παναγία με το Χριστό http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=506&id=564036&newstate=ACTIVE Πολιτισμός Fri, 04 Jul 2008 21:18:35 GMT «Έχουμε ένα αυτοκίνητο. Θέλουμε να πάμε σε μια πόλη. Ξέρουμε να οδηγούμε, έχουμε τα κλειδιά του αυτοκινήτου. Δεν θα φτάσουμε ποτέ στην πόλη, στον προορισμό μας, αν ανοίξουμε το αυτοκίνητο και καθίσουμε στο πίσω κάθισμα. Αυτό είναι η Τέχνη... Η Τέχνη παίρνει τα δεδομένα, τα εξετάζει και απονέμει στον καθένα τη θέση που του αναλογεί με σκοπό να βρει τον προορισμό του». Ένας, πιστεύω, από τους πιο ξεκάθαρους ορισμούς που έχουν δοθεί ποτέ για την σημασία της τέχνης στη ζωή μας. Το είπε ένας από τους μεγαλύτερους εν ζωή συγγραφείς, ο αμερικανός Πολ Όστερ, εκδίδοντας το νέο του μυθιστόρημα «Travels in the Scriptorium». Όλα αυτά τα χρόνια ο Όστερ έχτισε ένα έργο μοναδικό στο είδος του, μια λεπτή σύνθεση φιλοσοφικού μυθιστορήματος και road movie, όπου πρόσωπα τσακισμένα από τη μοίρα αγωνίζονται ενάντια στην υποταγή. Ένας συγγραφέας που αξίζει να ανακαλύψει κανείς. Δεν απαντά μόνο στα πολλά ερωτήματα που γεννά η εποχή, αλλά δίνει και διαφορετικές οπτικές θεώρησης της πραγματικότητας. Μαρίνα Σχίζα http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=506&id=564035&newstate=ACTIVE Πολιτισμός Fri, 04 Jul 2008 21:18:35 GMT Σε μια εποχή που η λέξη «τίμιος» τείνει να γίνει συνώνυμη με τη λέξη. «βλάκας», ένα έργο που σατιρίζει την ηθική εξαχρείωση, τη διαφθορά και τη διαπλοκή μοιάζει τρομακτικά επίκαιρο. Πενήντα χρόνια μετά την πρεμιέρα του στο Θέατρο Κοτοπούλη (Ρεξ) το έργο του Δημήτρη Ψαθά «Φωνάζει ο κλέφτης» παραμένει αιχμηρό και αφορά γνώριμες καταστάσεις και σύγχρονα ήθη. Το έργο προτείνει το Θέατρο Διόνυσος για το καλοκαίρι προγραμματίζοντας και μια μεγάλη περιοδεία που περιλαμβάνει απομακρυσμένους δήμους και κοινότητες της Κύπρου. Η πρεμιέρα της παράστασης, που σκηνοθετεί ο Χρήστος Ζάνος, δίνεται την ερχόμενη Παρασκευή. Ο Ψαθάς επιστράτευσε το τόσο οικείο χιούμορ και την παρατηρητικότητά του για να φέρει σε πέρας ένα έργο διασκεδαστικό, με έξυπνους διαλόγους που παρουσιάζει την πραγματικότητα. όχι και τόσο διογκωμένη. Μέσα από το πρίσμα του κεφιού και της σάτιρας, αποκαλύπτει και καυτηριάζει ταυτόχρονα, πτυχές της μεταπολεμικής ελληνικής ζωής και πραγματικότητας. Το διαχρονικό χιούμορ του και η εφευρετική του φαντασία, διακωμωδούν τομείς όπως η οικονομία, η κρατική διοίκηση, καταχρήσεις, ανακριτικοί μέθοδοι κ.λπ. Μέσα από τους ξεκαρδιστικούς και ευφυείς διαλόγους, ασκείται μία ανάλαφρη κριτική στον χαρακτήρα του Έλληνα που αγαπάει τις λοβιτούρες, το εύκολο χρήμα, που λέει με ευκολία ψέματα, που συκοφαντεί όταν δεν μπορεί να κάνει αλλιώς ή και όταν μπορεί, που βλέπει παντού εχθρούς, αλλά και που διακρίνεται συχνά για το φιλότιμό του. Κοντά στα παραπάνω, ευδιάκριτη και η φοβία του Έλληνα για τους «κόκκινους» προδότες που απειλούν την ευημερία της πατρίδος. «Ζήτω το ελληνικό έργο!» αναφωνεί ο σκηνοθέτης της παράστασης Χρήστος Ζάνος, δοκιμασμένος στην αναβίωση έργων του νεοελληνικού ρεπερτορίου, που χαρακτηρίζει το «Φωνάζει ο κλέφτης» «ίσως το πιο τολμηρό για τη χρονιά που γράφτηκε (1958) κοινωνικό έργο του Ψαθά». Συνθήκες εθνικιστικού παροξυσμού, εξορίες στα ξερονήσια, δίκες στα έκτακτα στρατοδικεία για κατασκοπία και προδοσία με τον περιβόητο Νόμο 509. «Το έργο είναι ένα ανηλεές μαστίγωμα της παράταξης που βγήκε νικήτρια από τον Εμφύλιο Πόλεμο. Κομπιναδόροι, λωποδύτες, κατεργαραίοι, περιχαρακώνονται όλοι πίσω από λέξεις και λόγια με "εθνικό" περιεχόμενο για να καλύψουν τα εγκλήματά τους. Ο Ψαθάς εκλαϊκεύει με εκπληκτική θεατρική μαεστρία το λεχθέν υπό Αμερικάνου πολιτικού ότι "ο μεγαλόστομος πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο κάθε απατεώνα"». Υπόθεση Ο Τίμος, ένας φτωχός πλην. υπερβολικά τίμιος λογιστής, βρίσκει στο δρόμο το πορτοφόλι ενός στρατηγού, προέδρου κάποιου οργανισμού και του το επιστρέφει. Όμως στο σπίτι του στρατηγού, η γυναίκα του καλύπτει τον απατεώνα αδελφό της, ο οποίος κάνει μεγάλες καταχρήσεις από τον οργανισμό και μέσα στο πορτοφόλι υπάρχει ένα γράμμα που αποδεικνύει την αλήθεια. Τελικά η τετραπέρατη σύζυγος αποκτά το πορτοφόλι και το γράμμα, αλλά όταν επιστρέφει ο στρατηγός, συγκινημένος από την τιμιότητα του Τίμου τον προσλαμβάνει στον οργανισμό, όπου ο ευσυνείδητος ανακαλύπτει τις καταχρήσεις. ΕΝΘΕΤΟ Συντελεστές Συγγραφέας: Δημήτρης Ψαθάς Σκηνοθεσία: Χρήστος Ζάνος Σκηνικά/ κοστούμια: Άντης Παρτζίλης Φωτισμοί: Γιώργος Λάζογλου Μουσική επένδυση: Τζωρτζίνα Τάτση Φωτογραφίες: Ζεβεδαίος Ζεβεδαίου Κατασκευή σκηνικού: Νίκος Κουρτελλίδης Σχεδιασμός αφίσας & προγράμματος: Δώρος Κακουλλής Παίζουν: Κώστας Δημητρίου (Στρατηγός), Χάρης Πισίας (Τίμος), Κατερίνα Σκουφάρη (Λία), Χρήστος Γιάγκου (Αντώνης), Τζωρτζίνα Τάτση (Λένα), Έλενα Γεωργίου Κονή (Τασία), Κούλλης Νικολάου (Διοικητής), Αντρέας Ελπιδοφόρου (Αστυφύλακας). ENΘΕΤΟ 2 Δημήτρης Ψαθάς Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα του Πόντου το 1907 και ήλθε στην Αθήνα το 1923, όπου τελείωσε τις σπουδές του και αφιερώθηκε στην δημοσιογραφία, ευθυμογραφία και το θέατρο. Το 1937 κυκλοφόρησε το πρώτο χιουμοριστικό βιβλίο του «Η Θέμις έχει κέφια» κι ευθύς τον επόμενο χρόνο «Η Θέμις έχει νεύρα». Εκείνο, που τον έκανε πανελλήνια γνωστό ήταν η «Μαντάμ Σουσού» η περιλάλητη ηρωίδα του ομώνυμου χιουμοριστικού μυθιστορήματός του. Συγχρόνως με τη δημοσιογραφία επιδόθηκε με θριαμβευτική επιτυχία και στη συγγραφή κωμωδιών, μερικές από τις οποίες κατέρριψαν το ρεκόρ παραστάσεων στην Ελλάδα και παίχτηκαν απ' όλους σχεδόν τους κεντρικούς θιάσους των Αθηνών, με τους μεγαλύτερους Έλληνες ηθοποιούς. Τα περισσότερα έργα του έχουν γίνει κινηματογραφικές ταινίες με τεράστια επιτυχία. Ο Δημήτρης Ψαθάς εξέδωσε επίσης και ένα ιστορικό χρονικό 500 σελίδων, συγκλονιστικό ντοκουμέντο από τη ζωή, τους διωγμούς και την αντίσταση του ελληνισμού της ιδιαιτέρας του πατρίδας, με τίτλο «Γη του Πόντου» (1966). Info Θέατρο ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Λευκωσία, Αμφιθέατρο Πανεπιστημίου Λευκωσίας, 9μ.μ. 22819999 http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=506&id=564034&newstate=ACTIVE Πολιτισμός Fri, 04 Jul 2008 21:18:35 GMT Με επιτυχία συνεχίζεται η έκθεση της Κριστίν Γουότσον «Στιγμές στο χρόνο» στην Γκαλερί Κ Λευκωσίας, με μια αξιόλογη συλλογή από έργα που αντανακλούν την πλούσια αρχιτεκτονική ποιότητα των ελληνικών νησιών και αποκαλύπτουν μια νέα πτυχή στη δουλειά της. Επηρεασμένη από καλλιτέχνες όπως ο Τζον Χόιλαντ, ο Πάτρικ Χέρον και ο Γκίλιαν Έιρς απ' όπου και ανέπτυξε και το ισχυρό ύφος της, η Γουότσον κατανόησε πώς να ισορροπήσει τα χρώματα, τα διαστήματα, τις μορφές και τις σκιές, και να δει την ομορφιά στην απλότητα. Η καλλιτέχνις συνθέτει εικόνες που συλλαμβάνουν μια στιγμή στο χρόνο, όταν οι δρόμοι και τα σπίτια είναι πια άδεια από τους ανθρώπους που έχουν ζήσει για πολλές γενιές εκεί, πίσω από τους θρυμματισμένους τοίχους και την ξεφλουδισμένη μπογιά. Κι όμως ο παρατηρητής μέσα από τους πίνακες μπορεί να αισθανθεί την παρουσία τους, μικρές στιγμές φυλακισμένες στο χρόνο, γεμάτες χρώμα και έμπνευση. Info Εικαστικά Λευκωσία, γκαλερί Κ (22341122). Μέχρι 23 Ιουλίου http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=506&id=564033&newstate=ACTIVE Πολιτισμός Fri, 04 Jul 2008 21:18:35 GMT Μια σάτιρα που αφορά περιεκτικές εικόνες ζωής που προβάλλουν, με σκληρό και σατιρικό ύφος, την ανάγλυφη εικόνα του σημερινού ανθρώπου είναι το έργο του Μάριου Ποντίκα «Κοίτα τους», που παρουσιάζεται από το Θέατρο Ένα. Οι παραστάσεις συνεχίζονται παρουσιάζοντας προσωπικές στιγμές, προβληματισμούς και μικρότητες της καθημερινότητας μέσα από μια σειρά σπονδυλωτών, αυτοτελών επεισοδίων. Οι ηθοποιοί περνούν από τη διαδικασία της πολλαπλής ταυτοποίησης μιας και υποδύονται από επτά ρόλους ο καθένας. Ο Ποντίκας θέλει τους χαρακτήρες χωμένους σε ένα κοινωνικό τοπίο που παράγει βούρκο και απάτη, αφαιρώντας από πάνω τους την ενοχή και τοποθετώντας τη στο χώρο κατά τη συνεπή παράδοση του νεοέλληνα θεατρικού ήρωα. Η παράσταση ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Μαρίας Στυλιανού και σκηνικά/κοστούμια Μόνικας Χατζηβασιλείου. Λαμβάνουν μέρος οι ηθοποιοί Σωτήρης Μεστάνας, Μανώλης Μιχαηλίδης, Έρικα Μπεγέτη, Αλεξία Παρασκευά, Κωνσταντίνος Τσιολής και Μαργαρίτα Ζαχαρίου. Τακτικές παραστάσεις δίνονται κάθε Τετάρτη και Σάββατο μέχρι τις 30 Ιουλίου. Info Θέατρο Λευκωσία, Κινηματοθέατρο «Κωνστάντια», 9μ.μ. 22348203 http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=506&id=564032&newstate=ACTIVE Πολιτισμός Fri, 04 Jul 2008 21:18:35 GMT Τη δεύτερη και τελευταία παράσταση, τη φορά αυτή στο Κούριο, δίνει απόψε το Εθνικό Θέατρο της Ρουμανίας Ράντου Στάνκα, με την Ηλέκτρα, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος. Η πρόταση του Ρουμάνου σκηνοθέτη Μιχάι Μανούτσιου αποδίδει το αιώνια τραγικό παρόν, το πάντοτε έτοιμο να προσαρμοστεί στην κάθε εποχή, αλλά που διαρκώς διατηρεί την αδυσώπητη ουσία της πίστεως. Το φαινόμενο του λαϊκού συγκροτήματος Iza από το Μαραμούρες, ανάμεσα στους χαρακτήρες της ελληνικής τραγωδίας, προσδίδει γοητεία και δραματοποίηση στο έργο. Ο αναπάντεχος συνδυασμός των κειμένων της ελληνικής τραγωδίας και της ζωντανής λαϊκής μουσικής, ζωντανεύει μια εξαιρετική μυθολογία και δημιουργεί ένα χώρο αρχαϊκής αντήχησης. Ο σκηνοθέτης επαναφέρει παλιές παραδόσεις, χειρονομίες και τελετές, αναμιγνύοντάς τες σε έναν καινούργιο χώρο. Τις τοποθετεί μέσα στο πλαίσιο μιας νέας παράστασης, αποδεικνύοντας μ' αυτή την επαναφορά τη μέριμνά του να ερευνήσει προσεκτικά και να επιστρέψει στις ρίζες, οι οποίες και είναι μια μόνιμη πηγή εμπνεύσεως. Info Θέατρο Λεμεσός, Αρχαίο Θέατρο Κουρίου, 9μ.μ. 25352858 http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=506&id=564031&newstate=ACTIVE Πολιτισμός Fri, 04 Jul 2008 21:18:35 GMT Είναι ένας από τους κορυφαίους συνθέτες και σαξοφωνίστες της έθνικ τζαζ στον κόσμο, ο Γκιλάντ Ατζμόν, βρίσκεται αυτές τις ημέρες στην Κύπρο συμμετέχοντας στην Εβδομάδα Ζωντανής Τζαζ που διοργανώνεται στη Λεμεσό. Οι εκδηλώσεις αυτής της εβδομάδας ολοκληρώνονται απόψε με την παράσταση του Άτζμον με το Petsteppers Jazz Trio. Οι δύο εμφανίσεις του Άτζμον, χθες και απόψε, δεν είναι φυσικά οι πρώτες του στην Κύπρο καθώς αυτή είναι η τρίτη φορά που μας επισκέπτεται για να μας παρουσιάσει τη μουσική του. Γεννημένος στο Ισραήλ, ο 45χρονος σήμερα Άτζμον σπούδασε σύνθεση και τζαζ στην Ιερουσαλήμ. Η στρατιωτική του θητεία τον έκανε φανατικό αντισιωνιστή. Είναι -κατά δήλωσή του- «εβραιόφωνος Παλαιστίνιος», ζει κοντά δύο δεκαετίες στο Λονδίνο και περιοδεύει παίζοντας τζαζ μουσική σε ολόκληρο τον κόσμο, συνήθως με το συγκρότημά του Orient House Ensemble. Στο ενεργητικό του έχει και μια σειρά περιοδειών με το θρυλικό γκρουπ του μακαρίτη Ίαν Ντιούρι, τους Blockheads. Συνδυάζει, μαζί με πλήθος άλλων στοιχείων, την παράδοση της πατρίδας του με αυτή των Αράβων και συνεργάζεται άψογα με Παλαιστίνιους δεξιοτέχνες. Η μουσική του συχνά συγχρονίζεται με τις μουσικές ολόκληρης της Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας και της Κύπρου και οι νότες του αποτελούν μια επαναδιαπραγμάτευση για την έννοια της μουσικής του κόσμου στον 21ο αιώνα. Στην αποψινή παράσταση συνδράμουν οι Κύπριοι μουσικοί Χάρης Ιωάννου (σαξόφωνο τενόρο), Περικλής Τριβόλης (ακουστικό μπάσο) και Ιωάννης Βαφέας (τύμπανα). Info Μουσική Λεμεσός, JazzyB, 10μ.μ. 99605502 http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=506&id=564030&newstate=ACTIVE Πολιτισμός Fri, 04 Jul 2008 21:18:35 GMT Mια μοναδική χορευτική παράσταση δίνει απόψε το χορευτικό συγκρότημα Zia από την Τσετσενία, στο πλαίσιο του Πολιτιστικού Παραθύρου του Δήμου Πάφου. Το συγκρότημα είναι η αλυσίδα που συνδέει τα παιδιά του Καυκάσου και ιδιαίτερα της Τσετσενίας. Οι λαϊκοί χοροί που θα παρουσιάσουν αποτελούν ένα ζωντανό, ποικίλο και δυναμικό πρόγραμμα. Όχι μόνο οι χοροί αλλά και τα πλούσια κοστούμια και η ζωντανή παραδοσιακή μουσική δημιουργούν ένα μοναδικό θέαμα που αντιπροσωπεύει την πραγματική κουλτούρα του Καυκάσου. Περίπου 45 νεαροί και έφηβοι χορευτές και οκτώ μουσικοί με παραδοσιακά όργανα συμμετέχουν στην παράσταση που πραγματοποιείται στο Κάστρο της Κάτω Πάφου. Το συγκρότημα ιδρύθηκε το 2000 και από το 2002 μετατράπηκε σε μη κερδοσκοπικό οργανισμό. Σκοπός του είναι η διατήρηση της τσετσενικής πολιτιστικής κληρονομιάς μέσω του χορού, καθότι ο χορός για τους Τσετσένους θεωρείται τρόπος ζωής που εκφράζει συναισθήματα χαράς, οργής και αγάπης και βρίσκει έκφραση σε κάθε κοινωνική και οικογενειακή συγκέντρωση. Info Χορός Πάφος, Πλατεία Κάστρου, 9μ.μ. 99172459 http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=506&id=564029&newstate=ACTIVE Πολιτισμός Fri, 04 Jul 2008 21:18:35 GMT Μια διαφορετική ματιά στον μύθο των αρχαίων Αμαζόνων, των θρυλικών πολεμιστριών που πρωταγωνιστούν σε ένα από τα πιο συναρπαστικά μυστήρια της αρχαιότητας δίνει το Αρχαιολογικό Μουσείο του Μονάχου. Η έκθεση με τίτλο «Starke Frauen» (Δυνατές Γυναίκες) παρουσιάζεται υπό το πρίσμα της προαιώνιας συζήτησης για την ισότητα των δύο φύλων και συμπίπτει με τη συμπλήρωση πενήντα ετών από την ψήφιση και εφαρμογή του σχετικού νόμου στη Γερμανία. Ο νόμος για την ισότητα θεμελίωσε τη νέα θέση της γυναίκας στη μεταπολεμική, μοντέρνα γερμανική κοινωνία. Και είναι αυτή η επέτειος που δίνει χρώμα και νόημα στην έκθεση του Μονάχου. Περισσότερα από 110 αγγεία, πήλινα και μπρούντζινα ειδώλια, νομίσματα, ανάγλυφα και εκμαγεία αγαλμάτων ξεδιπλώνουν αντιστικτικά στα μάτια του επισκέπτη από τη μια τη ζωή της γυναίκας στην αρχαία Ελλάδα, εντός του οίκου κι από την άλλη τα έργα και τις ημέρες των Αμαζόνων. Σε ένα θαυμάσιο αττικό αγγείο του 530 περίπου π.Χ. διακρίνεται ο σκληρός αγώνας του Ηρακλή με τις Αμαζόνες, όπου οι αντρογυναίκες εμφανίζονται να έχουν δυνατούς μυώνες, να είναι οπλισμένες από την κορφή ώς τα νύχια και μόνο το λευκό χρώμα του δέρματος να υπαινίσσεται ότι πρόκειται για γυναίκες. Οι Αμαζόνες θεωρούνται αποκύημα της φαντασίας των αρχαίων, αλλά εδώ παρουσιάζονται ως αρχέτυπα της ισχυρής γυναίκας του σήμερα, σε αντιδιαστολή με την ανίσχυρη γυναίκα που μένει όλη μέρα στο σπίτι και αντί να αναπτύσσει την προσωπικότητά της ή να προωθεί την καριέρα της θηλάζει και πλένει κάλτσες. Η συζήτηση που εγείρεται αφορά τα κίνητρα που ώθησαν τη γυναίκα να αποτινάξει τον ανδρικό ζυγό και να βγει από το σπίτι και να διεκδικήσει την ηθική και οικονομική της ανεξαρτησία και να εξομοιωθεί με τα πρότυπα του ανεξάρτητου άνδρα. Ωστόσο το ερώτημα παραμένει για το αν το έχει καταφέρει πλήρως να σηκώσει το σπαθί της και να σταθεί πάνω στο άλογό της, αν τα βγάζει πέρα επαρκώς με τους πολλαπλούς και απαιτητικούς ρόλους που έχει κληθεί να παίξει. Η έκθεση άνοιξε στις 4 του περασμένου Ιουνίου και θα διαρκέσει μέχρι τις 2 Αυγούστου 2009. ΕΝΘΕΤΟ Οι Αμαζόνες Κατά την ελληνική μυθολογία οι Αμαζόνες ήταν έθνος γυναικών πολύ ισχυρό στον πόλεμο, κατοικούσαν γύρω από τον ποταμό Θερμόδοντα και όποτε γεννούσαν, κρατούσαν και ανέτρεφαν μόνο τα κορίτσια. Υποτίθεται ότι ονομάσθηκαν έτσι, επειδή έκοβαν τον δεξιό τους μαστό (στερητικό α+μαζός ~> Αμαζών), για να μην εμποδίζονται στο κράτημα του τόξου και κρατούσαν τον αριστερό, για να τρέφουν τα παιδιά τους. Οι επίμονοι μύθοι σχετικά με τις Αμαζόνες, τις οποίες μόνο οι κορυφαίοι Έλληνες ήρωες μπορούσαν να νικήσουν, προβληματίζουν για το τι μπορεί να τους προκάλεσε ή τι πραγματικά κρύβεται πίσω τους. Πήγαιναν μια φορά το χρόνο μόνο στη γειτονική τους χώρα και ζευγάρωναν με τους Γαργαρείς, ένα λαό επιβητόρων. Κι αν το παιδί ήταν αγόρι, το σκότωναν ή το έστελναν πίσω στον πατέρα του πέρα από τα σύνορα. http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=506&id=563832&newstate=ACTIVE Πολιτισμός Fri, 04 Jul 2008 05:04:21 GMT Τη σκηνοθετική ματιά του Ρουμάνου σκηνοθέτη Μιχάι Μανούτσιου πάνω στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή και του Ευριπίδη αποδίδει απόψε το Εθνικό Θέατρο της Ρουμανίας Ράντου Στάνκα. Με την αποψινή παράσταση, στο Αρχαίο Ωδείο της Πάφου, αρχίζει επίσημα ο μήνας θεατρικής πανδαισίας που προσφέρει το 12ο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος. Η πρόταση του Μανιούτσιου αποδίδει το αιώνια τραγικό παρόν, το πάντοτε έτοιμο να προσαρμοστεί στην κάθε εποχή, αλλά που διαρκώς διατηρεί την αδυσώπητη ουσία της πίστεως. Το φαινόμενο του λαϊκού συγκροτήματος Iza από τις Μαραμούρες, ανάμεσα στους χαρακτήρες της ελληνικής τραγωδίας, προσδίδει γοητεία και δραματοποίηση στο έργο. Ο αναπάντεχος συνδυασμός των κειμένων της ελληνικής τραγωδίας και της ζωντανής λαϊκής μουσικής, ζωντανεύει μια εξαιρετική μυθολογία και δημιουργεί ένα χώρο αρχαϊκής αντήχησης. Οι ηθοποιοί Μαριάνα Πρεσεκάν και Μαριάν Ράλεα πρωταγωνιστούν σ΄ αυτή την παράσταση όπου λάμπουν ανάμεσα στη δυνατή μουσική των Μαραμούρες και των τραγικών ελληνικών λέξεων. Ο σκηνοθέτης επαναφέρει παλιές παραδόσεις, χειρονομίες και τελετές, αναμιγνύοντάς τες σε έναν καινούργιο χώρο. Τις τοποθετεί μέσα στο πλαίσιο μιας νέας παράστασης, αποδεικνύοντας μ' αυτή την επαναφορά τη μέριμνά του να ερευνήσει προσεκτικά και να επιστρέψει στις ρίζες, οι οποίες και είναι μια μόνιμη πηγή εμπνεύσεως. «Η Ελλάδα όπως και οι Μαραμούρες είναι ένας κόσμος του οποίου οι παραδόσεις φθίνουν» σημειώνει ο σκηνοθέτης. «Η παράσταση είναι στην πραγματικότητα μια πραγματεία που αποδίδει το διάλογο αυτών των δυο κόσμων. Το τέλος του έργου μιλά επίσης για την ωραιότητα ενός ακόμη υπαρκτού κόσμου και για την ωραιότητα ενός κόσμου που χάνεται, για την τραγικότητα και την αύρα ενός κόσμου που χάνεται». Το ρόλο της Ηλέκτρας ερμηνεύει η Μαριάννα Πρεσεκάν, του Ορέστη ο Μαριάν Ραλέα, της Κλυταιμνήστρας η Ιοάνα Κρατσουνέσκου, του Πυλάδη ο Ντόρου Πρεσεκάν, του Αιγίσθου ο Φλορίν Κοσιουλέτς και της Χρυσόθεμης η Οφέλια Πόπη. Συμμετέχει μια πλειάδα ηθοποιών που συναποτελούν τον χορό και τα μέλη του πενταμελούς συγκροτήματος Iza από το Μαραμούρες. Info Θέατρο Πάφος, Αρχαίο Ωδείο, 9μ.μ. 26934850, 26947037, 26949522 http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=506&id=563831&newstate=ACTIVE Πολιτισμός Fri, 04 Jul 2008 05:04:21 GMT